?

Log in

-:: ♥Chuu♥ ::-
14 August 2008 @ 05:12 pm
 ควอนจียง

มาทำแบบนี้กะฉันทำไมเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ฉัน
เพ้อ  ฉันเคลิ้ม  

มองอะไรก็เห็นแต่
หน้าเห็ด ๆ  ที่เปล่งออร่าเอเลี่ยนลอยไปมา (เวอร์ไป)

ทำฉัน
ไหวหวั่นนะแก 

รับผิดชอบกันไหมเนี่ยยยยยยยยยยยยย
 
 
Current Mood: confusedconfused
Current Music: Big Bang - HARU HARU
 
 
-:: ♥Chuu♥ ::-

คำขอบคุณก็ยังน้อยไป เมื่อเทียบกับสิ่งที่เพื่อน ๆ ทำให้

ในวันเกิด ทั้งที่เป็นวันสอบวันแรก ทุกคนก็วุ่นวายกะการสอบของตัวเอง

ตัวเองก็รู้อยู่ เพราะงั้นเลยไม่ได้หวังว่าเพื่อนจะมาทำอะไ
"พิเศษ" ให้

ขอแค่จำว่าเป็นวันเกิดได้ก็ดีใจแล้ว

แค่พูดว่า "สุขสันต์วันเกิด" ก็พอแล้ว

แม้ใจลึก ๆ แล้วจะแอบหวังว่า ขอสักหน่อยก็ยังดีก็เหอะนะ




แต่ว่า.....

สิ่งที่เพื่อนทำให้น่ะ มัน พิเศษ มาก ๆ

ขอบคุณที่ยังไม่พอหรอก



อยากบอกว่า ตั้งแต่ฉลองวันเกิดมา 19 ปี

ปีนี้เป็นปีแรกที่เสียน้ำตา

เป็นครั้งที่สองที่ร้องไห้ในวันเกิด (ครั้งแรกมันก็ต้องตอนเกิดนิ)

เฮ้ย ซึ้งใจ + ดีใจมากเลยนะ 




== ขอบคุณจริง ๆ
==

 
 
Current Mood: thankfulthankful
Current Music: Tae Yang - Sinner
 
 
-:: ♥Chuu♥ ::-
27 July 2008 @ 07:10 pm
 

เมื่อกี้ไปเขียน entry ไว้อย่างยาวใน LJ
ปรากฏว่า  หาย  หายค่ะ  หายไปเลย

เซ็งได้อีกอ่ะ

ซวย   แมร่มทั้งวัน


=== เริ่มจาก ตอน ตีสอง ===
ตกหอ  เพราะไอ้กุญแจตรงประตูหลัง
  โดนเปลี่ยนก็เลยเข้าไม่ได้ 
นอนอืดตากยุงอยู่ข้างนอก


=== หก โมง ได้มั้ง ===
เข้าหอได้แล้ว  กะเต็มที่ว่าจะไปนอน 
แต่พอเปิดห้องเข้าไปปุ๊บ  
เชี่ยยยย  กรูจะนอนตรงไหนได้ฟ่ะ
ลากสังขารไปห้องอายแทน


=== เที่ยงกว่า ๆ ===
ตื่นมา  ตะคริวกินขาซ้าย 
แมร่ม โคตรเจ็บ 
ตอนนี้ก็ยังเจ็บอยู่   ตึง ๆ อ่ะ
เท่านั้นไม่พอ  ลงไปห้อง 
เจอห้องล๊อคอยู่  ตอนนั้นนะ 
กุญแจไม่มี  ตังไม่มี  มือถือก็ไม่มี!!!

ลงไปถามกุญแจป้าใต้หอ 
ป้าว่าไม่มี  ไปถามอีกคนก็ว่าไม่มี
ไปถามป้ายามก็บอกว่าไม่มี 
โอ้ยยยยยยยยยยยยย 
กรูจะเข้าห้อง
กรูอยากอาบน้ำ 
กรูอยากไปกินข้าว

ขึ้นไปห้องอาย  เจออิปุ๊กอยู่ในห้อง 
พร้อมกะกุญแจห้องกรู

เชี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


=== ห้าโมงเย็น ===
ไปกินข้าวกะเพื่อนในจังหวัด 
บอกว่าอาจจะดรอปแคล
โดนสวนกลับมาว่า 
แค่นี้เอง  แค่นั้นเอง 
ก็จำ ๆ สูตรไปสิ  หรือว่าทำไม่ได้

ถ้ากรูทำได้ 
กรูจะมาคิดจะดรอปทำเปรี้ยวอะไรฟ่ะ?


=== หกโมงเย็นกว่า ===
ห้องล็อคอีกแล้ว 
กุญแจไม่มี  มีแต่มือถือ  กะตังไม่ถึง 20
จะเอาฟิส์มาดูรอบสุดท้าย 
กะจะดูเปิดแคลเล่น ๆ
แต่เข้าห้องไม่ได้  ผ้าก็เพิ่งไปเอามา 
ป่านนี้คงยับอยู่ในตะกร้าไปเรียบร้อยแล้ว
กรูจะจ้างให้เค้ารีดทำไมเนี่ย


ชีวิต  แมร่ม  ขอเรื่องดี ๆ บ้างให้ได้ป่ะเนี่ย
ดูดิ  มีแต่เชี่ยอะไรก็ไม่รู้


แมร่มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

Tags: ,
 
 
Current Mood: angryangry
Current Music: none
 
 
-:: ♥Chuu♥ ::-
17 July 2008 @ 11:40 am
Pussycat Dolls - When I grow up



Photobucket


Boys call you sexy (What’s up, sexy)
And you don’t care what they say
See, everytime you turn around
They scream your name
(2x)

Now I’ve got a confession
When I was young I wanted attention
And I promised myself that I’d do anything
Anything at all for them to notice me

But I ain’t complaining
We all wanna be famous
So go ahead and say what you wanna say
You know what it’s like to be nameless
Want them to know what your name is
‘Cause see when I was younger I would say

Chorus
When I grow up
I wanna be famous
I wanna be a star
I wanna be in movies

When I grow up
I wanna see the world
Drive nice cars
I wanna have groupies

When I grow up
Be on TV
People know me
Be on magazines

When I grow up
Fresh and clean
Number one chick when I step out on the scene

Be careful what you wish for ’cause you just might get it
You just might get it
You just might get it
(2x)

They used to tell me I was silly
Until I popped up on the TV
I always wanted to be a superstar
And knew that singing songs would get me this far

But I ain’t complaining
We all wanna be famous
So go ahead and say what you wanna say
You know what it’s like to be nameless
Want them to know what your name is
‘Cause see, when I was younger I would say

Chorus
When I grow up
I wanna be famous
I wanna be a star
I wanna be in movies

When I grow up
I wanna see the world
Drive nice cars
I wanna have groupies

When I grow up
Be on TV
People know me
Be on magazines

When I grow up
Fresh and clean
Number one chick when I step out on the scene

Be careful what you wish for ’cause you just might get it
You just might get it
You just might get it
(2x)

I see them staring at me
Oh I’m a trend setter
Yes this is true ’cause what I do, no one can do it better
You can talk about me
‘Cause I’m a hot topic
I see you watching me, watching me, and I know you want it

Chorus
When I grow up
I wanna be famous
I wanna be a star
I wanna be in movies

Be careful what you wish for ’cause you just might get it
You just might get it
You just might get it
(2x)

Chorus
When I grow up
I wanna be famous
I wanna be a star
I wanna be in movies

Be careful what you wish for ’cause you just might get it
You just might get it
You just might get it
(2x)

Dark child



เพลงเปรี้ยวเนอะ  ฟังแล้วอยากเต้นตาม  กระโดดวี๊ดวิ้วเหลือเกิน (แต่สังขารไม่ให้)
ลัลลัลลา  สะท้อนสังคมเป็นบ้า  เด็กผู้หญิงแอ๊บใจแตกเล็ก ๆ 


โตขึ้นหนูต้องเริื่ด  เป็นคนดัง  ได้เล่นหนัง  ขึ้นปกแม็กกาซีน 
ทุก ๆ คนรู้จักหนู  แน่นอนทุกคนพูดถึงหนู  ก็แน่ล่ะ  เพราะหนูมันดังนิ
 
 
Current Mood: energeticenergetic
Current Music: The Pussycats Doll - When I grow up
 
 
-:: ♥Chuu♥ ::-
15 July 2008 @ 08:10 pm

ต้องบอกว่าใช่ โดนเลยจ้า
เก็บอาการมานาน ไม่มีเรื่องนี้เก็บไว้ก็คงไม่ได้แล้วนะ
หลงผู้ชายมาก็เยอะแยะพอแล้ว (หรือเปล่านะ)

ครั้งนี้เปลี่ยนบ้างล่ะ ขอรักสาว ๆ ดีกว่า

Photobucket

** เรียงจากซ้ายไปขวา  เยอืน(ที่รัก), ยูบิน, ซอนเย, ซอมมีและโซฮี**


หลงรักสาวคนริมซ้ายสุดน่ะ  มาดามปาร์คเยอึน
ร้องเพลง  เสียงทรงพลัง สุดยอด ๆ มากเลย

โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
เพ้อเจ้อ พร่ำเพ้อพอแล้วมั้งเนี่ย

ไปอ่านหนังสือดีกว่า  *ฟิ้วววววววววววววว*

 
 
 
Current Mood: crazycrazy
Current Music: Wonder Girls - So Hot
 
 
 
-:: ♥Chuu♥ ::-
13 July 2008 @ 05:24 pm

มันมีอยู่จริง ๆ เหรอ???
ผู้ชายที่แสนดีขนาดนั้นน่ะ  ที่ดีพร้อมทั้งการศึกษา  หน้าตา  การเรียน
ทั้งที่ทุกอย่างดูออกจะเพอร์เฟคขนาดนั้น  แต่กลับรอผู้หญิงคนคนนึง
ที่ตัวเองก้ยังไม่รู้ว่าจะมีสักวันไหนที่เธอคนนั้นจะหันกลับมามอง

เฮ้ยยยยยยยยยยย  นี่มันชีวิตจริงนะ  ไม่ใช่ซีรี่ส์เกาหลี!!!

ไม่อยากจะโทษฟ้าโทษตะวันเลยนะ
แต่ขอเหอะ  ทำไมไม่มีคนแบบนี้ส่งมาให้ลูกบ้างคะ???

หรือว่าลืมไปแล้วว่าลูกเองก็เป็นผู้หญิงนะคะ

ขอสักคนเหอะ

ส่งมาให้ลูกสักทีนะคะ

ลูกไม่เรื่องมาก  ก็แค่อยากจะขอแบบ  มิสเตอร์ทีโอพี  สักคน

จะได้ไหม???

 
 
Current Mood: curiouscurious
Current Music: BodySlam - งมงาย
 
 
-:: ♥Chuu♥ ::-
13 July 2008 @ 04:42 pm

จนจะสองเดือนอยู่แล้ว เพิ่งจะได้ฤกษ์มานั่งเขียนเสียที
หลังจากพร่ำเพ้ออยากไปอยู่ ม.เกษตร มาตลอด ม. ๖
แต่สุดท้ายแล้ว เรามันก็ลงเอยมาอยู่ที่ ม.เชียงใหม่ (ซะงั้นนะ)
ตอนนี้ก็เปิดเทอมมาได้เดือนกว่า ๆ แล้วล่ะ นานเนอะ
ช่วงแรก ๆ แอบมีโฮมซิก คิดถึงบ้านมากมาย เริ่มรู้ว่าการอยุ่หอ
การที่ต้องอยู่ตัวคนเดียว มันช่างโดดเดี่ยวจริง ๆ เหงาอ่ะ TT TT

อยู่ที่ มช ---- กิจกรรมเยอะมาก ๆ อ่ะ
ตั้งแต่เปิดเทอมเลยอ่ะ ทั้งเข้าคณะ เข้าชมรม เข้าห้องเชียร์ อู้ยยยยยย เวลาตัวเองไม่มีเลย
ล่าสุดก็มีกีฬาระหว่างคณะด้วยนะ "กระป๋องยา" น่ะ (อุตสาหกรรมเกษตร - เภสัชศาสตร์)
แต่ก่อนหน้านี้ก็มีแข่งบาสเกตบอลประเพณี ระหว่าง อุตสาหกรรมเกษตร กะ วิศวกรรมศาสตร์
ที่เรียกว่า เดวิลเชียร์ (อย่าถามเชียวนะว่าสนุกไหม เพราะไม่ได้ดูสักนิด นั่งระเบียบเชียร์แทบตลอดอ่ะ)
นี่ไม่นับ ประเพณีวิ่งขึ้นดอย นะ โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ชีวิตมหาลัย มันช่างวุ่นวาย

ส่วนบิ๊กแบงเหรอ? หลังจากดอดไปดูคอนฯก่อนไปหาหมอ
ก็เรื่อย ๆ มาเรียง ๆ นะ กรีดร้องประทับใจงานโซโล่เดี่ยวของพี่ตะวันแสนดี แทยังมาก ๆ ค่ะ
เพลงเพราะ คนเขียนเพลงมันหล่อ (เอ๊ะ อย่างไง?)
ชอบทั้งซิงเกิ้ลจริง ๆ ค่ะ ประทับใจไลฟ์ด้วย ท่าเต้นครีเอทมาก ๆ
ชอบสเตปทุกสเตปเลย บรรดาออนนี่แดนเซอร์ก็เต้นกันเก่งมาก ๆ พริ้วสุด ๆ ไปเลย

ตอนไปดูคอนฯ สารภาพถึงมิสเตอร์ทีโอพีจะหล่อน่าลากขนาดไหนก็ตามที
จุ๊กลับกรีดร้องในความแมนเหลือเกินของท่านหัวหน้าควอน ไอ้นี่ แมร่ม เท่ห์นะ
สุด ๆ อ่ะ ตอนนี้เพ้อเจ้อควอนจียงบ่อยมาก
ดูท่าพิษเห็ดนี้จะแรง ยังตกค้างไม่เลิกเลยอ่ะ คิดดูสิ

อ่อ อีกเรื่องนึง ตอนนี้เข้าโหมดเอือมระอา ทิฟฟานี่ ณ โซชิ เป็นที่เรียบร้อยแล้วนะคะ
ไม่แอนตี้ แต่ไม่พอใจ แล้วไม่คิดว่าจะสามารถให้อภัย แล้วหันกลับไปชอบ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ด้วย
ไม่ไหวจริง ๆ ล่ะ พอกันทีกะวงนี้แล้วล่ะ
ไปลัลลากะมาดามเยอึนดีกว่า เจ้ปาร์คเราน่ารักกว่า นิสัยก็แสนดี ร้องเพลงก็เพราะกว่า เฮ้ออออออออ 





                                                                                                                                                                 บุญรักษา 

                                                                                                                                                                        Chuu <3

 
 
Current Mood: impressedimpressed
Current Music: look only at me - gdyb
 
 
-:: ♥Chuu♥ ::-
22 April 2008 @ 04:32 pm
ก็นานแล้วเหมือนกันเนอะที่ไม่ได้มาอัพ  ทั้งที่มีเรื่องราวมากมายที่อยากจะเล่า  เยอะแยะจริง ๆ นะ

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือเรื่อง
ปัญหาสุขภาพของเรา (พูดซะเป็นงานเป็นการ)
ก็เรื่อง เข่า นั่นแหล่ะ จากเดือนมีนา จนมาถึงตอนนี้ ปลายเดือนเมษา
ทั้งที่ก็ผ่านมานานแล้ว แต่ขอบอกเหอะ  เจ็บตลอด  มีทรุดลงจนเลวร้ายสุด ๆ
จนถึงดีขึ้นจนเริ่มยิ้มออกเลยทีเดียวเชียวล่ะ

เริ่มเรื่องต่อล่ะนะ  หลังจากไปหาคุณหมอที่ รพ. แถวบ้าน
ซึ่งคุณหมอบอกในช่วงแรกว่า  เป็นกล้ามเนื้ออักเสบ
และเจ็บเข่า  เพราะ  แรงกระแทกจากตอนล้มเฉย ๆ นั้น
เราก็เลยไม่ค่อยจะได้ทำอะไรเสียเท่าไหร่ 
ไม่ได้ยืนร้องเพลง  ไม่ได้เล่นเฟรชชี่ไนท์  และไม่ได้บูม

การไปทำแฉล้ม  ซ้อมแฉล้มในแต่ล่ะวันของเรามันน่าสังเวชตัวเองนักแล
ทุกคนมีนู่น มีนี่ให้ทำ  แต่เรากลับเปล่า....
ความรู้สึกไม่ต่างจากการเป็นไส้ติ่งเลย 
จะมี หรือ ไม่มี  ก็มีค่าไม่ต่างกันเสียเท่าไหร่


ความรู้สึกที่ว่าทำอะไรไม่ได้  ช่วยอะไรไม่ได้   มันรู้สึกแย่ที่สุดในโลก
ได้แต่ถามตัวเองในใจว่า 
เรามาที่นี่เพื่ออะไรกัน  เพื่ออะไร?  จะช่วยอะไรก็ไม่ได้??
ถึงเพื่อนจะบอกว่า  ไม่เป็นไร  แต่มันก็อดคิดไม่ได้ว่า เรามันไม่มีค่าจริง ๆ
ยิ่งเวลาผ่านไปเท่าไหร่  ความรู้สึกเจ็บปวดก็มากขึ้นเท่านั้น


เรามีเรื่องสารภาพเรื่องนึง  ตอนที่บอกว่า ดีขึ้น น่ะ  จริง ๆ แล้ว  ไม่ใช่เลย
เราโกหกตลอด  เราเจ็บ  แต่ไม่อยากรู้สึกตัวเองเป็นตัวถ่วง  ไม่มีค่า
ยิ่งไปกว่านั้นช่วงนั้นได้รับการไซโคเป็นพิเศษ 
ว่ามาทำทุกวัน  แต่ไม่เข้าวงบูมเนี่ย  มันเหมือนคนไม่มีใจให้
วันต่อมาเราฝืนเจ็บ  ทั้งยืนร้องเพลง  ทั้งเดินให้ดูเหมือนว่าไม่เจ็บ  และกลับเข้าวงบูม
ตลอดช่วงเวลานั้น  ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ช่วงสั้น ๆ   ถึงจะเจ็บแค่ไหน 
แต่พูดจริง ๆ เหอะนะ  เราดีใจที่สุดเลยล่ะ 
ดีใจมากมาย  อย่างน้อย ๆ ก็ได้ทำอะไรบ้าง


แต่ก็คงเป็นเพราะนั่นด้วยล่ะ  ที่ทำให้เราต้องมานั่งอยู่แบบนี้  และเป็นหนักกว่าเก่า
เราปวดเข่ามากขึ้น  เจ็บตลอดเวลาเลย   นั่ง ๆ อยู่ก็รู้สึกเจ็บ เหมือนเข็มทิ่มอ่ะ
แถมขาก็บวมขึ้นแบบเห็นได้ชัด ๆ เลยอ่ะ  ทั้งที่เป็นคนขาใหญ่เวอร์อยู่แล้ว 
ขอโทษเหอะ  พอเอาเทียบกะขาซ้าย  อ้าว  ทำไมมันไม่เท่ากัน??
ตัดสินใจไปหาคุณหมอพิชิต  ซึ่งเป็นหมอเฉพาะทางแทนที่จะกลับไป รพ แล้วล่ะ

ไปตรวจที่คลินีคเลย  รอบแรก  คุณหมอบอกว่าข้อเข่าอักเสบแล้วนะ
สั่งจ่ายยาแก้ปวดแก้อักเสบสารพัดอย่างมากให้กิน  หยั่งกะได้วิตามินเลยล่ะ
และคุณหมอขอให้หยุดพัก  งดไปทำกิจกรรมใด ๆ ทั้งสิ่ง
แม่ไปด้วยล่ะ  พอพ่อมารับ ก็เลยไซโคพ่อว่า  หมอสั่งให้เราพักอาทิตย์นึง - -*
แต่เราก้ไม่พักถึงอาทิตย์นึงหรอกนะ  ก็แหง๋ล่ะ  มันใกล้ช่วง 12 เมษาแล้วนินา
พี่ปีสองบอกว่าให้มากที่สุด คือ 5 วัน  แล้วเราก็กลับไปซ้อมต่อ
ช่วงที่หายไป  ได้นอนอยู่บ้าน  ไม่ได้เดินเล่น  ก็เบาลงบ้าง เจ็บน้อยลง
แต่ก็ไม่อยากจะบอกว่า  ยาที่ได้มากินเนี่ย 
กินไปก้ไม่รู้สึกดีขึ้นแต่อย่างใด  ยอมรับว่าตอบกินตอนแรก
ช่วงที่ยาออกฤทธิ์ มันเบา ๆ ไปนิดนึง  ปวด แต่ปวดน้อยลง 
แต่เผลอแป๊บเดียว  ก็เจ็บอีกล่ะ

เลยกลับไปหารอบที่ 2  คุณหมอว่าท่าทางจะแย่นะเนี่ย  เพราะว่ายาชุดที่จ่ายให้ตอนที่แล้วน่ะ
จัดว่าแรง  ในระดับที่ว่ากินแล้วน่าจะเห็นได้ชัดว่าดีขึ้น  แต่นี่กลับไม่ได้  ตรงกันข้าม
เรากลับเดินไม่ถนัดมากขึ้นอีกต่างหาก  เจ็บมากขึ้น 
คุณหมอบอกว่าเราอาจจะเริ่ีมเป็นข้อเข่าเสื่อมแล้วก็ได้นะ 
คุณหมอสั่งจ่ายยามาใหม่  เปลี่ยนยาใหม่ยกชุด  เอาให้แรงขึ้นอีก 
และกำชับว่าให้เดินน้อยลง  และห้ามวิ่ง  ห้ามกระโดดเลยเด็ดขาด

ช่วงนี้ถือได้ว่าเป็นช่วงที่รู้สึกแย่  แบบแย่ได้อีก  แย่กว่านี้คงไม่มีแล้ว
เพราะว่าเป็นมานานแล้ว  เดือนนึงแล้ว  แต่เราก็ยังทำอะไรได้
เวลาเข้าวงบูม (เรานั่งอยู่นอกวง มาเดือนนึง คิดดิว่านานไหม)
พี่ ๆ ปีโตก็เลยไซโคกันเยอะน่ะ ประมาณว่า 
เนี่ย  "เพื่อนเราบางคนก็อยู่นอกวงมานานแล้ว 
พี่ไม่แทบจะไม่เคยเห้นเค้าจะเข้าวงบูมเลย
เข้าวงบูมก็นับครั้งได้  พี่เห็นเค้าเข้าอยู่ 2 - 3 ครั้งเอง"
"เมื่อไหร่เค้าจะหาย  เมื่อไหร่จะเต้น  จะบูม 
จะยืนร้องเพลงเองได้   จะเป็นถึงวันแสดงเลยไหม?"
"เป็นมานานแล้ว"    "ปัญหามากจัง"

เราจะเป็นคิดมาก ไม่เสียใจเลย ถ้าพี่ที่พูดเรียนวิศวะ 
สายอื่นที่ไม่ใช่สายสุขภาพ  แต่นี่ขอเหอะ 
พี่เรียนแพทย์  เรียน Med-Tech กันทั้งนั้น 
ทั้งที่ ๆ น่าเป็นที่น่าเข้าใจที่สุด
กลับไม่ีใช่เลย...................
ไม่ว่ากี่ครั้งที่นึกถึงคำพูดพวกนี้ 
ก็ห้ามไม่ได้เลยซักครั้งที่หยุดตัวเองไม่ให้ร้องไห้

ยิ่งได้ยินเพื่อนบอกว่า  ไม่เป็นไร  ยิ่งรู้สึกว่าเราเป็นตัวถ่วง

กลับไปหาคุณหมอรอบที่ 3  เราไปหาตอนเที่ยง 
ครั้งนี้คุณหมอสั่งให้ไปเอกซ์เรย์เข่า
มาซะ
เอาฟิลม์ไปให้ตอนเย็น  ตอนนั้นเข่าบวมตุ่ยเลยล่ะ  บวมแบบเห็นได้ชัด ๆ เลย
คุณหมอเลยขอเจาะเข่า 
เพื่อที่จะเอาของเหลวที่คั่งอยู่ตรงนั้นออ

(จนถึงตอนนี้ขอบอกเหอะว่าไม่รู้ว่านั่นเป็นเลือด
หรือ น้ำ ที่คั่งอยู่  เพราะนอนเจ็บอยู่บนเตียง)
แต่จากที่ฟังคุณหมอดูฟิลม์เข่า  คุณหมอบอกว่า
ข้อต่อมันแคบมาก  ถึีงอย่างงั้นก็มั่นใจได้ว่ากระดูกไม่ได้ร้าว 
และไม่ได้มีเศษกระดูกแตก แล้วค้างอยู่ในนั้น
แต่อย่างไรก็ตาม  ด้วยอาการที่ได้ดีขึ้น 
คุณหมอขอสั่งให้ห้ามเดินเด็ดขาด (ขอยากจริง ๆ)
และนั่นเป็นที่มาของการไม่ได้ไปทำแฉล้มเป็นเวลาอีกอาทิตย์นึง (ตอนนี้นี่ล่ะ)

รอบล่าสุด  เราไปก่อนครบกำหนดตรวจ  เนื่องจากแม่จะไปเป็นวิทยากรต่างจังหวัด
พ่อก็เลยต้องไปเป้นสารภีคู่มือแม่  เพราะงั้นจะไม่มีคนอยู่บ้าน  ก็เลยต้องไปก่อนกำหนดน่ะ
เราเดินได้บ้างแล้ว  แต่ยังวางน้ำหนักได้ไม่เต็มเท้า
 มันจะตึงๆ อ่ะ  แล้วก็เจ็บมาก ๆ ด้วย
คุณหมอสั่งลดยาลง  เพราะว่ายาชุดจากรอบที่ 3 
แรงมาก ๆ เล่นเอาเราปวดหัว และอยากอาเจียนตลอดเลย
ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่าทุกอย่างจะดีขึ้น 


ตอนนี้ยอมแลกทุกอย่างเลย  ถ้านั่นจะทำให้เรากลับมาเดินได้ 
มาวิ่งได้  มากระโดดได้  ยอมทุกอย่างจริง ๆ


เราจะได้กลับไปทำนู่นทำนี่กะเพื่อน ๆ 
อยากจะกลับไป  ยืนร้องเพลงกะเพื่อน ๆ
อยากจะกลับไป  เต้นเฟรชชี่ไนท์ก็เพื่อน ๆ
อยากจะกลับไป  บูมกะเพื่อน ๆ
อยากจะกลับไป  นั่งคุยนู่นคุยนี่กะเพื่อน ๆ แม้ว่ามือจะนั่งเย็บชุดอย่างเร่งรีบ

อยากจะกลับไป  ......

หวังว่างั้น....

ซักวัน  ต้องดีกว่านี้....
 
 
Current Mood: sadsad
Current Music: big bang - Always [English version]
 
 
-:: ♥Chuu♥ ::-
14 March 2008 @ 08:47 pm

วันนี้ก็วันที่สามแล้ว... เป็นวันแรกที่ไปสายกว่า 7 โมงครึ่ง  
เพราะวันนี้ตื่นสายอ่ะ  สายสุด ๆ  ตื่นมาก็ 7 โมง 10 แล้วอ่ะ
กว่าจะอาบน้ำอีก  กินข้าวอีก  เหอะๆ ไปถึงก็สายแล้ว
สภาพขาตอนไป  ยังไม่ปวดเสียเท่าไหร่  เพราะทายา + พันเข่าไว้เรียบร้อย
กินยาครบ  แถมพ่วงพาราฯ เผื่อจะปวดไว้อีกต่างหาก
ไปนั่งร้องเพลงกะเพื่อน  รู้สึกแย่มากมาย
โดนพี่ปีโตเดินมาจิกบ่อยสุด ๆ -- --*
คำถามบ่อยสุดที่โดนคือ  เป็นอะไร? ไปหาหมอหรือยัง?
หมอว่าไง?  พรุ่งนี้เธอยังจะมาไหม?
ถามอยู่อย่างงี้ตลอด  ไอ้ถามอ่ะไม่เท่าไหร่หรอก
แต่พอเราตอบแล้วมีเสียง หึ ขึ้นจมูกตอบรับทำนองอารมณ์ว่า 'งั้นเหรอ' นี่สิ  
มันก็ฉุน ๆ เหมือนกันนะ  อะไรว่ะเนี่ย  ฉันเจ็บตัวก็แย่พอแล้ว
แกจะเอาอะไรกะฉันอีกฟ่ะ????


การที่ได้นั่งร้องเพลงอยู่ด้านหน้าวงเพื่อน ๆ  
ทำให้เข้าใจเลยว่าทำไม พี่ปีโต ถึงว่ามันไม่ดี
มันแย่จริง ๆ อ่ะ  เสียงไม่ดัง  จังหวะไม่เข้ากัน
ร้อง ๆ ไปก็เร่งทำนองขึ้นมาเรื่อย ๆ
เหอะๆ  แย่จริง ๆ 
แต่หลัง ๆ ก็ร้องดีขึ้นนะ  ทุกคนเริ่มเต็มที่มากขึ้น
พูดตามตรง  เราร้องเต็มที่ทุกรอบอ่ะ  
ร้องจนหายใจไม่ทันแล้วอ่ะ  อ้าปากก็รู้สึกอยากอ้วกแล้ว - -*
ไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนถึงยังไม่เต็มที่
แต่ก็คงเป็นเพราะยังออกเสียงจากท้องไม่ได้ด้วยอ่ะ
มันเลยไม่ค่อยก้อง  หรือไม่ก็อาจจะพะวงกะจังหวะ


เรื่องที่เสียใจก็มีมาทุกวันเหมือนเดิม
ด้วยความที่เรามีเวลาพักที่น้อยแสนน้อยเหลือเกิน
ซ้อมร้องเพลงก็ไม่ได้ซ้อมตอนพักเลย
ทุกคนเป็นห่วงเลยการแสดงที่ต้องโชว์ตอนบ่า
พี่ปีโต คอมเม้นท์ให้มาแก้เรื่องร้องเพลง
เพราะไม่ได้แก้  ร้องไปก็เลยไม่ได้ดีขึ้นกว่าเก่าเสียเท่าไหร่
โดนว๊ากแรงอยู่  สุดท้ายพี่ปีโตสั่ง และสรุปว่า
ปีหนึ่งไม่ต้องร้องเพลง ให้ปีสองทำ
TT_________________________TT


การแสดงวันนี้มั่วอ่ะ  รู้สึกได้เลย
เป็นเพราะว่าทุกคนลน ๆ อ่ะ
ทุกคนทำเต็มที่ทุกอย่างแล้วนะ
แต่ด้วยความลนจากเรื่องร้องเพลงที่โดนตัด
ทำให้ทุกอย่างดูแย่ลง  แม้หน้าตาทุกคนจะพยายามที่จะร่าเริง
ไปกะเพลง  เต้นให้แรงขึ้น  เต็มที่ขึ้น
แต่พี่ปีโตก็ยังไม่ได้ผ่าน
สรุปวันนี้โดนแรงมาก

ช่วงบูม  สติเราดูเลือนลางมาก เพราะเจ็บขาขึ้นมากมาย
เพราะว่าวันนี้ใส่ยีนส์ไป  แล้วขาดันบวมขึ้น
พักขากางเกงขึ้นได้ไม่สุดขึ้นหัวเข่าอ่ะ
เอาผ้าออกมาได้  ทายานวด ๆ  แต่พอจะพัน
มันดันติดเข่า  ออกเข้าไม่ได้ =0= 
สุดท้ายเลยไม่ได้พัน  และผลที่ตามมาคือ ปวดจี๊ด - -*
โดนนั่งอยู่คนเดียว (ก็แหงสิ  เดี้ยงคนเดียว)
ก็มีชะนีปีโตเสื้อขาวมาจิก ๆ อยู่ตลอด
เวร  จะเอาอะไรกะกรู  
คือไม่ได้มาถามคำถามน่าตอบเลยนะ
ถามแบบส้น ๆ อ่ะ  ชะนีเอ้ย!!~

บูมเราก็ยังโดนว่าอยู่เหมือนเดิม  
พี่ปีสองบูมให้ดูอยู่ 2 รอบได้มั้ง  ก็โดนเปรียบตลอด
ว่าเรามันไม่ดี  แล้วพี่ปีโตก็สั่งให้พี่ปีสองลุกนั่ง
เรียกเราให้ไปอยู่ในวง  แล้วให้พี่ปีสองล้อมวงลุกนั่งต่อหน้า
น้ำตาร่วงเลย TT__________________________TT
พี่เอื้อมอยู่ตรงหน้า  เห็นได้จะ ๆ ว่าพี่หน้าอย่างซีด
สุดท้ายเพื่อนเราจะเข้าไปช่วย  เราก็เลยโดนลากออกมาอยู่ข้างนอก
จากนั้นก็ไม่รู้ล่ะ  เพราะพ่อมารับพอดี (ทำไมเพิ่งมานะ  ลูกร้องจนน้ำตาจะเป็นปี๊บอยู๋แล้วTTwTT)
พี่ปีสองพยุงไปหาพ่อ  พี่เอ็มพูดกะหะหนกว่า  ญาติใครก็เคลียร์เอง

นั่งรถไปรับจูน  ร้องไห้ไปตลอดทาง
เครียดสุด ๆ  พ่อก็บอกว่า  "มันไม่มีอะไรที่จะได้มาอย่างง่าย ๆ หรอก  เราต้องยอมแลกอะไรบ้าง"
เราเองก็รู้และเข้าใจ  แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า ทำไมต้องแลกถึงขนาดนี้
แต่พอมานอนคิดแล้ว  ก็พอเข้าใจอะไรบ้างอย่างที่คงไม่สามารถอธิบายได้

ถึงอย่างไงก็จะสู้ต่อไป!!~

Tags: , ,
 
 
Current Mood: numbnumb
Current Music: Big Bang - I don't understand
 
 
-:: ♥Chuu♥ ::-
13 March 2008 @ 08:58 am

วันที่สองของซ้อมหฤโหด  กลับบ้านก่อนชาวบ้าน
เพราะขาไม่ไหวแล้ว  เข่าขวาเจ็บจี๊ดมากมาย
วางขาไม่ได้เลยอ่ะ  ทานน้ำหนักตัวไม่ได้
ต้องคอยทิ้งไปที่ข้างซ้ายตลอด  
ตอนนี้ข้างซ้ายก็เริ่มปวดตุบ ๆ บ้างล่ะ
สุดท้ายกลางวันอ่ะ  ก็ทนไม่ไหวแล้ว  
เลยตัดสินใจโทรนัดพ่อให้พาไปโรงพยาบาล
แต่ปัญหาตอนนั้นก็คือ  ตอนเช้าเอารถมาเอง  
แล้วขาก็เดี้ยงไปแล้ว  เอากลับไม่ไหวแน่  
เลยขอให้พี่ ๆ ปี 2 ช่วยมาส่งที่บ้านให้
แล้วฝากกุญแจให้คุณอาสาวที่วันนี้โห๊ดโหด  ช่วยเอารถกลับบ้านให้ 
มานอนรอพ่อที่บ้านแป๊บนึง  เดินเหินไปไหนก็ให้ความรู้สึกเหมือนคนพิการ -- --*
ไปหาหมอ  หมอพ่น ๆ อะไรซักอย่าง  จับใจความได้ราว ๆ ว่า
น่าจะเป็นเพราะเจ็บมาจากกล้ามเนื้อช่วงต้นขา  แล้วก็โดนแรงกระแทกจากที่ล้ม
เลยระบม  ที่สำคัญคือ  ปัญหาจากเรื่องน้ำหนัก =O= 
น้ำหนักที่โอเวอร์เวททำให้เข่าทนสภาพแบบนั้นไม่ไหว
หมอบอกอย่างน้อยต้องให้พักขาสักอาทิตย์ - 2 อาทิตย์
ไม่งั้นจะยิ่งแย่กว่านี้  (มาคิด ๆ ดูเองก็เริ่มกลัวเข่าเสียแล้วอ่ะ)
ซึ่งหมอก็ย้ำแล้วย้ำอีกว่า  อย่าฝืนทำอะไรแบบนั้นอีก
แถมบอกว่าถ้ารุ่นพี่ไม่เชื่อ  ให้มาขอใบรับรองแพทย์ไปให้ดูได้เลย - -*
พรุ่งนี้ก็ต้องรอดูต่อไปว่า  พวกปีโตจะว่าไง
ถ้าไม่  คงต้องชวนซึงซึงไปเอาใบรับรองแพทย์แล้วล่ะ *เหอะๆ*

กลับมาจากหาหมอ  ก็นอนอืด  ซมคาเตียงเลย  
สภาพชวนอนาถมาก ๆ  รู้ตัวอีกที  ก็ 2 ทุ่มล่ะ
ซึงซึงมาถามว่าเป็นไงบ้าง  แต่มีความรู้สึกว่าคุยอะไรกะซึงซึง
ก็ระแวงแม่งทุกอย่าง  เหมือนโดนจับผิด  คอยเล่นอะไรอยู่ซักอย่าง
เสียวหลังตลอดเลย  เหอะๆ  น่ากลัวจริง ๆ นะ

แล้ววันพรุ่งนี้จะเป็นไงบ้างนะ

ขอให้พรุ่งนี้ดีกว่านี้  สาธุ (-/l\-)(_ _)(-/l\-)

 
 
Current Mood: tiredtired
Current Music: wonder girls - this fool